یا تو ندانی
که این سان سردی

کاش ...

سال بد

سال باد

سال اشک

سال شک

سال روزهای دراز و استقامت­های کم

سالی که غرور گدایی کرد …

 ۲

زندگی دام نیست

عشق دام نیست

حتی مرگ دام نیست

چرا که یاران گم­شده آزادند

آزاد و پاک ...

۳

من عشق را در سال بد یافتم

که می­گوید« مأیوس نباش » ؟

من امیدم را در یأس یافتم

مهتابم را در شب

عشقم را در سال بد یافتم

و هنگامی که داشتم خاکستر می­شدم

گر گرفتم

زندگی با من کینه داشت

من به زندگی لبخند زدم

خاک با من دشمن بود

من بر خاک خفتم ،

چرا که زندگی سیاهی نیست

چرا که خاک خوب است .

۴                 

 من بد بودم اما بدی نبودم

از بدی گریختم

دنیا مرا نفرین کرد

و سال بد در رسید ...

و من ستاره­ام را یافتم ، من خوبی را یافتم

به خوبی رسیدم

و شکوفه کردم .

تو خوبی

و این همه اعتراف هاست ،

من راست گفته­ام و گریسته­ام

و این بار راست می­گویم تا بخندم

زیرا آخرین اشک من نخستین لبخندم بود .

۵

 تو خوبی

و من بدی نبودم .

تو را شناختم تو را یافتم تو را دریافتم و حرف­هایم همه شعر شد ، سبک شد

عقده­هایم همه شعر شد . سنگینی­ها همه شعر شد

بدی شعر شد سنگ شعر شد علف شعر شد دشمنی شعر شد

همه شعرها خوبی شد

آسمان نغمه­اش را خواند مرغ نغمه­اش را خواند آب نغمه­اش را خواند...

و برف آب شد شکوفه رقصید آفتاب درآمد .

من به خوبی­ها نگاه کردم و عوض شدم

من به خوبی­ها نگاه کردم

چرا که تو خوبی و این همه اقرارهاست بزرگترین اقرارهاست

من به اقراهایم نگاه کردم

سال بد رفت و من زنده شدم

تو لبخند زدی و من برخاستم .

۶

 دلم می­خواهد خوب باشم

دلم می­خواهد تو باشم و برای همین راست می­گویم

نگاه کن :

با من بمان !

"احمد شاملو"

بازی روزگار را نمی فهمم...!
من تو را دوست می دارم....
تو دیگری را...
دیگری مرا ....
همۀ ما تنهاییم.

آن قدر پنجه های احساسم را در خاک تنت فرو می کنم
تا از آن عشق بروید
نگو نمی توانم
من باران شعرم
و لبریز رباعی
و با تو تا خدا خواهم آمد...