دلم گاهی تنگ می شود، برای مسافری که کودکانه بزرگ شد. برای مسافری که ستاره خالیش، با  وهم گلی می لرزید. برای مسافری که اهلی می کرد، ولی کوچکتر از آن بود که همه کس کسی بماند. دلم برای آن شادترین، برای آن آرام ترین، دلم برای بی قرار ترین مسافر، گاهی تنگ می شود.

تازگيها بهت خالي چشمانم را از امتداد نگاه آيينه مي دزدم

كسي آنجاست كه آشناي من نيست...

در تلفيق وضوح و ا بهام

اين روزها انگار‏،

                 من بعد مبهم ماجرايم !...

بار من از مسيح سنگين تر است او با صليب چوبي تنها يكبار با ميخ هاي آهن در دست تن را كشيد سوي بلنداي افترا. او با صليب چوبي و دشنام دشمنان با كوه سرنوشت گلاويز بود و من ، من خود صليب خويشتنم. من خود صليب گوشتيم را يك عمر سنگين تر و مهيب تر از خشم هاويه در كوچه هاي تهمت با خويش مي كشم .....

پ.ن۲: بابای خوبم، مهسا، سپیده، مریم، حمید و حمید رضای عزیز تولدتون مبارک

ناگـهـان سرم گـیـج می رود

افکارم حالت تـهوع دارند !

انگار که دچار مسمومیت ذهنی شده ام !!!

نمی دانم چرا رنگم ایـنـقـدر پریـده ؟!

جامی شراب ، تلختـر از حقیقت را یک نفس سر می کشم ...

تا شاید برای مدتی کوتاه ،

تمامی اتفاقات سه ماه اخیر را فراموش کنم ...

این تیغهای خاطرات چه بی رحمانه تـنـم را می خراشند !!!

با تو می توانستم ادامه دهم چون عاشقت نبودم، چون تمام قد می دیدمت.یادت هست وقتی قرار شد با هم باشیم تو می دانستی که من مغرورم و من می دانستم که تو خودخواهی. عیب های یکدیگر را دیدیم و همدیگر را انتخاب کردیم. توی این مدت عزم کرده بودیم که از هم توهم نداشته باشیم، من دقیقاً همانی بودم که بودم، تو درست دیده بودی و من هم.

قرار نبود چیز دیگری از آب در بیاید. همان طور که انتظار می رفت تو با خودخواهی مرا نخواستی و من مغرور از کنارت گذشتم و حرفی نزدم که مبادا دلت بشکند. همان طور که انتظار می رفت ...

و حالا ساده می گویم نترس! من عاشقت نیستم ...

می خواهی بروی، بی بهانه برو ...

باید.....!

                                             ایمان بیاوریم به آغاز فصلی سرد.

 زمانی که قلب انسانها در انجماد مطلق بی مهری دست و پا میزند.

                    کسی که دوستش داری،روزی به تو پشت خواهد کرد.

                                                                          خوب بدان!...

                                          دیگر در دلها جایی بنام عشق نیست

پ.ن۳: دلیل خیلی از کارهای ما هم می تونه عکس العمل کارهای بچگانه دیگران باشه، و یا شاید هر دو دارن دست به کارهای بچگانه می زنن... گرچه شخصاً اعتقاد دارم هر مشکل و مسئله ای با حرف و گفتگو می تونه حل شه تا اگر سوء تفاهمی هست بر طرف بشه ... البته در صورتیکه طرف مقابلت بتونه و بخواد که در مورد مشکلاتش صحبت کنه ...

باور نمی کنم این تو خود تویی
                            این تو که از خودش بی خود شده تویی

... باور کن همون یه ریزه حسی که بهش داشتم هم بعد دو تا تلفن آخر ته کشید! ... اون خوب می دونه که ازش نمی خوام باهام ازدواج کنه! هیچوقت اینو ازش نخواستم! هیچوقت هوس ازدواج نکردم و نمی کنم! پس واسه چی غیبش زده؟ شاید از اینکه فقط تو تخت خواب منو دوست داشته احساس گناه می کنه!

                                                                                      نامه به کودکی که هرگز زاده نشد (اوریانا فالاچی)

همه در غربت دو جسم به آغاز ادراک پلید می رسند...
زبان جام سکوت سر می کشد
نگاه، گناه ابلیس مست را کتمان می کند
آواها به خنده تمسخر می کنند
پاها به عریانی می نگرند
دستها رسیدن ناخواسته می طلبند
به تبلور دستها
شهد آخرین احساس را سر خواهم کشید

پرده را باید کشت.
برآمدگی احساس زیر انگشتان هوس تشریح می شود
                                                                   با لکه های سفید
زنی زیر آوار اجسام نابارور به زاد می اندیشد
                                                                   با رویای بی خویشتنی
به ادراک اندیشه های پلید سلام می دهد
                                                                   با زمختی جسمی روان
به تقوای زنی در تردید
ساعت ده و سی دقیقه
نه خدای من!!
سی دقیقه به یازده!
من به آغاز نطفه رسیده ام
                          به انتهای عشق
                                            به تجرد روح
                                                          به تجمیع جسم،
بعد از این هم
می توان آیا در لذت آخرین انسان اندیشید؟؟؟