برای تحقق بخشیدن به رویاهایت، دستان من لازم نیست، دستان تو هستند، امّا بدان، که دستان من همیشه مراقب دستانت خواهند بود.

برای تحقق بخشیدن به رویاهایم، دستان تو لازم نیست، دستان من هستند، امّا می دانم، که دستان تو همیشه مراقب دستانم خواهند بود.

و بعد، روزی که رویاهایمان به هم گره می خورند، دستان تو و من، باهم، و برای همیشه، نگاهبان رویاهایمان خواهند بود.

پ.ن: نمي شود كه تو باشي

درست همين طور كه هستي

و من هزار بار عاشق تو نباشم

نمي شود ...

مي دانم ...

و اكنون دوباره از دوردستها، صداي پايي مي آيد.
و من لبريز از تمنا مي شوم.لبريز از شوق.لبريز از آرزو.
آرزوي نور…
مهربان ترين من! بيا و از كنار من آهسته بگذر.آهسته و نرم.
بگذار كه با چشمهايم ببينم تمام آنچه در دنياي پر رمز خود از من پنهان كرده اي.
از نورت به من ببخش،
كه من مثال آينه اي،آنچه را مي بخشي به تو باز خواهم گرداند…
…
آرام. آرام.
از كنار من آهسته بگذر.آهستة آهستة آهسته…

به اينجا بيا و ببين كه عشقت

چگونه در چشمانم مي درخشد

از تنم متصاعد مي شود

در كلامم جاري مي شود

و از سر انگشتانم به همه جا مي چكد

بیا و ببین ...

در من اينك هزاران مجنون

سرگردان هزاران ليلي

هزاران بيابان را به هزاران جنون طي مي كنند.

هزاران ليلي

چشم انتظار هزاران مجنون

بخار از هزاران پنجره پاك مي كنند.

هزاران فرهاد

هزاران تيشه را به سينه مي كوبند

هزاران كوه از هزاران فرياد مي شكافند.

هزاران شيرين

تلخي هزاران ندامت را انگشت مي گزند.

و من

تنها مي شنوم

تنها نگاه مي كنم.

هزار و يك شب قصه هايمان هم كه به پايان برسند

آوارگي هاي اين شهرزاد سرگردان تمام شدني نيست كه نيست